Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (w wielu wypadkach zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w ogromnej liczbie przypadków aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się omal wyłącznie w oparciu o słowne opisy, czasem wspomagane muzyką albo taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do procedur Mistrza Gry należy też (często wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Stopień dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://tinybb.info/

data: 14-05-2010 | szczegóły

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (zazwyczaj zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w większości wypadków aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się niemal tylko w oparciu o słowne opisy, w pewnych przypadkach wspomagane muzyką lub taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do procedur Mistrza Gry należy też (w dużej liczbie przypadków wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Odcinek dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://lastinn.info/

data: 20-05-2010 | szczegóły

Blog o grach fabularnych. Porady dla graczy i mistrza gry. gotowe pomysły i scenariusze. Poradniki jak budować klimat, tworzyć postać. Video poradniki. Video recenzje gier fabularnych. I wiele innych...

http://khakiplaygame.blogspot.com/

data: 23-03-2010 | szczegóły